Kalpler

Nadasa bırakılmış kalpler...
Bakımsızlar, çoraklar;
Çünkü kimsesizler.
Toprağın bir damla suya muhtaç oluşu gibi
Muhtaçlar bir dudağın dokunuşuna
Ya da hiç yoktan bir damla gözyaşına.
Unutmuş o kalpler ekilip biçilmeyi.
Çapasızlıktan havasız, nefessiz kalmışlar.
Susuz bırakılmışlar, çatlaklar var.
Şiddetli bir yağmurda, fırtınada alt üst olacaklar.
Birçoğu sahipleri tarafından anıza maruz kalmış.
Diğerleri ise yağmalanmış çakallar tarafından...
Bu kalplere ne oluyor böyle?
Suçları ne?
Bir kalbin suçu ne olabilir ki?
Nefret mi?
Ama hiçbir kötü duygu kendi kendine çıkmaz ki
İyi bir duygu mutasyona uğramadıkça;
Aşkın, sevginin genleriyle oynanmadıkça...
Kalplerinize, kalplere iyi davranın.
Klasiktir ama gerçekliği sabittir ki ,
Ne ekerseniz onu biçersiniz!